1 00:00:07,341 --> 00:00:09,108 ♪ 2 00:00:14,881 --> 00:00:17,383 (śpiewa po japońsku) 3 00:00:40,975 --> 00:00:44,309 (dzwoni telefon) 4 00:00:45,446 --> 00:00:47,379 (pierścień) 5 00:00:51,385 --> 00:00:52,651 Mężczyzna: To jest William Minerva. 6 00:00:52,719 --> 00:00:55,387 (Emma wstrzymuje oddech) M-pan. Minerwa? 7 00:00:55,456 --> 00:00:57,389 Cześć! Czy nadal tam jesteś? 8 00:00:57,457 --> 00:00:59,792 Mężczyzna: Jeśli odpowiedziałeś, Zakładam, że jesteś uciekinierem. 9 00:00:59,860 --> 00:01:01,460 - Muszę to szybko załatwić... - Emma: Jasne, 10 00:01:01,528 --> 00:01:03,395 - ale gdzie jesteś? Cześć?! - Minerwa: więc słuchaj uważnie. 11 00:01:03,464 --> 00:01:04,663 Ray: To nagranie. 12 00:01:04,731 --> 00:01:07,532 James: Moje prawdziwe imię jest James Ratri. 13 00:01:07,534 --> 00:01:08,733 Kiedyś byłem... 14 00:01:08,735 --> 00:01:10,736 powiązany z tamtejszy system farm. 15 00:01:12,406 --> 00:01:14,807 Pewnego dnia zdałem sobie sprawę obietnica sprzed 1000 lat 16 00:01:14,875 --> 00:01:17,942 pomiędzy ludźmi i demonami było barbarzyńskie. 17 00:01:18,012 --> 00:01:19,944 Że dzieci poświęcano się za to 18 00:01:20,014 --> 00:01:22,146 stało się dla mnie nie do zniesienia, 19 00:01:22,148 --> 00:01:24,949 więc zdecydowałem coś z tym zrobić. 20 00:01:25,019 --> 00:01:26,951 Nie mogłem złamać obietnicy, 21 00:01:27,021 --> 00:01:29,688 ale się zorientowałem inny sposób pomocy. 22 00:01:29,756 --> 00:01:32,424 Wymyśliłem alter ego, William Minerwa, 23 00:01:32,493 --> 00:01:34,158 aby ukryć moją tożsamość. 24 00:01:34,160 --> 00:01:37,429 Potem rzuciłem małe wskazówki w książkach jadąc na farmy, 25 00:01:37,498 --> 00:01:39,031 nadzieję, że dzieci kto je zauważył 26 00:01:39,099 --> 00:01:41,700 znaleźliby drogę do tego bunkra 27 00:01:41,768 --> 00:01:44,503 i mam nadzieję szansę na życie w wolności. 28 00:01:44,571 --> 00:01:47,906 Ale farmy się o tym dowiedziały Zdradzałem ich. 29 00:01:47,974 --> 00:01:49,441 Zostałem nazwany zdrajcą 30 00:01:49,510 --> 00:01:52,511 i sam musiałem uciekać albo grozić egzekucją. 31 00:01:53,848 --> 00:01:56,448 Nie wiem ilu z Was są tam, 32 00:01:56,517 --> 00:01:58,650 ale chciałbym móc byłem tam, żeby się z tobą spotkać. 33 00:01:58,719 --> 00:02:03,222 Szkoda, że nie widziałem wasze twarze, słyszałem wasze głosy. 34 00:02:04,658 --> 00:02:07,792 Wiem, że musiałeś cierpieć tak wiele do osiągnięcia, 35 00:02:07,794 --> 00:02:09,862 ale jestem taka dumna, że to zrobiłeś. 36 00:02:09,930 --> 00:02:12,731 Możesz tu mieszkać na zawsze jeśli tego właśnie chcesz, 37 00:02:12,799 --> 00:02:15,868 lub jeśli chcesz iść do ludzkiej strony, 38 00:02:15,936 --> 00:02:17,670 wszystko co musisz zrobić jest otwarty pióro 39 00:02:17,738 --> 00:02:20,338 i wpisz następujące hasło, 40 00:02:20,407 --> 00:02:23,075 F-U-T-U-R-E. 41 00:02:23,143 --> 00:02:24,677 Przyszły. 42 00:02:24,745 --> 00:02:26,945 Ludzie tam zabiorą cię do środka, 43 00:02:27,013 --> 00:02:28,280 i będziesz bezpieczny. 44 00:02:29,483 --> 00:02:31,416 (tykanie zegara) 45 00:02:31,485 --> 00:02:33,485 Emma: Panie Minerwo był po naszej stronie, 46 00:02:33,554 --> 00:02:35,287 mimo że nigdy nas nie spotkał. 47 00:02:35,355 --> 00:02:38,356 On urządził to miejsce ze wszystkim, czego kiedykolwiek potrzebowaliśmy 48 00:02:38,425 --> 00:02:41,159 tu mieszkać tak długo jak chcieliśmy. 49 00:02:41,228 --> 00:02:43,428 Poprowadził nas tutaj, i on może nas poprowadzić 50 00:02:43,497 --> 00:02:45,430 także po stronie ludzkiej, jeśli chcemy. 51 00:02:45,499 --> 00:02:47,099 Wszystko, co musimy zrobić, to wybrać. 52 00:02:47,167 --> 00:02:49,101 Ray: To zależy od nas. 53 00:02:49,169 --> 00:02:51,570 Thoma: Kimkolwiek był tu przed nami, 54 00:02:51,638 --> 00:02:54,038 Ciekawe, czy im się udało. 55 00:02:54,108 --> 00:02:55,407 Lannion: Mam taką nadzieję. 56 00:03:00,114 --> 00:03:01,747 (trzeszczenie wyświetlacza) 57 00:03:12,192 --> 00:03:12,958 (Chrystus wzdycha) 58 00:03:15,262 --> 00:03:17,062 - (Don wstrzymuje oddech) - Christie: To mapa! 59 00:03:17,131 --> 00:03:19,063 Don: D-100. 60 00:03:19,065 --> 00:03:20,865 To na zachodnim krańcu. 61 00:03:20,867 --> 00:03:21,934 To tak daleko. 62 00:03:22,002 --> 00:03:23,936 Gilda: Jasne, ale kogo to obchodzi? 63 00:03:24,004 --> 00:03:26,939 Emma: To nasza szansa aby dostać się na ludzką stronę. 64 00:03:27,007 --> 00:03:29,674 Ray: Po pierwsze, mamy aby to miejsce dało się żyć 65 00:03:29,676 --> 00:03:30,809 i zacznij planować. 66 00:03:30,877 --> 00:03:32,477 Potem wrócimy do Grace Field 67 00:03:32,546 --> 00:03:33,946 i dorwij Phila i innych. 68 00:03:34,014 --> 00:03:36,415 Dostaniemy dzieci także z innych izb, 69 00:03:36,483 --> 00:03:37,750 i przyprowadź ich tu z powrotem. 70 00:03:37,818 --> 00:03:40,018 Wtedy wszyscy pójdziemy do świata ludzi. 71 00:03:40,086 --> 00:03:43,822 Emma: Mm-hmm. I nie przestaniemy dopóki wszyscy nie będą wolni. 72 00:03:43,890 --> 00:03:45,290 Musimy to zrobić 73 00:03:45,292 --> 00:03:48,627 dla dobra wszystkich dzieci i dla Normana. 74 00:03:48,695 --> 00:03:50,095 (Ray wzdycha) 75 00:03:50,164 --> 00:03:51,630 Emma: Obiecałam mu 76 00:03:51,698 --> 00:03:53,632 że nie pozwolę więcej dzieci nie umiera 77 00:03:53,700 --> 00:03:56,501 i nie przestanę, nie, dopóki nie dostanę całej naszej rodziny 78 00:03:56,570 --> 00:03:58,236 poza farmą w bezpiecznym miejscu. 79 00:03:58,305 --> 00:04:00,572 I to jest obietnica Muszę zachować, 80 00:04:00,641 --> 00:04:03,776 dla niego, dla nas, dla wszystkich. 81 00:04:03,844 --> 00:04:05,611 (wieje wiatr) 82 00:04:12,653 --> 00:04:14,119 Christie: Dzień dobry! 83 00:04:14,188 --> 00:04:16,789 Wstawaj albo to zrobisz spóźnić się na śniadanie! 84 00:04:16,857 --> 00:04:18,724 ♪ 85 00:04:24,999 --> 00:04:26,899 (tylko odtwarzanie muzyki) 86 00:05:19,520 --> 00:05:21,153 (muzyka trwa) 87 00:06:17,978 --> 00:06:18,911 (muzyka się kończy) 88 00:06:18,979 --> 00:06:21,246 (gryzmoły ołówkiem) 89 00:06:21,248 --> 00:06:23,648 Emma: Jeśli masz sugestie co do jedzenia, 90 00:06:23,717 --> 00:06:25,250 - podnieś rękę. - Marek: Tak! 91 00:06:25,252 --> 00:06:27,852 Byłoby wspaniale jeść czerwone mięso raz na jakiś czas. 92 00:06:27,854 --> 00:06:29,854 Rossi: Jestem zmęczony ciągłego jedzenia ptaków. 93 00:06:29,856 --> 00:06:31,055 Don: Nie bądź taki niewdzięczny. 94 00:06:31,057 --> 00:06:32,324 Jemima: Ooh, chcę flan! 95 00:06:32,392 --> 00:06:33,458 Christie: Chcę szarlotkę! 96 00:06:33,460 --> 00:06:34,727 Yvette: Naleśniki! 97 00:06:34,795 --> 00:06:36,795 Don: Hej, nikt z nas wiem, jak to ugotować! 98 00:06:36,863 --> 00:06:39,397 Emma: Tak jak powiedział, nie możemy zrobić takich rzeczy, 99 00:06:39,466 --> 00:06:42,267 ale mogę pójść i spróbować znaleźć coś nowego do polowania. 100 00:06:42,269 --> 00:06:43,602 Dominik: Mogę też iść? 101 00:06:43,670 --> 00:06:46,071 Thoma: Polujesz? Ha! 102 00:06:46,140 --> 00:06:48,072 - Ray: OK. - Dominik: Ach, tak! 103 00:06:48,074 --> 00:06:49,207 Oboje: Jak to możliwe?! 104 00:06:49,276 --> 00:06:51,610 Ray: Cóż, po pierwsze, Dominik jest ostry. 105 00:06:51,678 --> 00:06:53,612 Dominic: Sonju także powiedział, że jestem ostry! 106 00:06:53,680 --> 00:06:54,947 Oboje: My też chcemy jechać! 107 00:06:55,015 --> 00:06:56,014 Gilda: Hmm. 108 00:06:56,083 --> 00:06:57,882 Nie wiem o tym. 109 00:06:57,884 --> 00:07:00,085 Thoma: Możemy poradzimy sobie tam! 110 00:07:00,154 --> 00:07:02,354 Emma: Przysięgasz nie zrobisz nic głupiego? 111 00:07:02,422 --> 00:07:03,355 Oboje: Nie zrobimy tego! 112 00:07:03,423 --> 00:07:05,423 Emma: Przysięgasz?! 113 00:07:05,492 --> 00:07:07,760 Oboje: Tak, przysięgamy! 114 00:07:07,828 --> 00:07:10,029 (ćwierkanie ptaków) 115 00:07:13,834 --> 00:07:15,233 - (śmiga strzała) - (ptaszek skrzeczy) 116 00:07:15,302 --> 00:07:16,234 Dominik: Och. 117 00:07:16,303 --> 00:07:18,103 (ptaki skrzeczą) 118 00:07:27,314 --> 00:07:30,048 Emma: Nie będziemy Dużo szczęścia dzisiaj, prawda? 119 00:07:30,117 --> 00:07:31,784 Don: Lepiej coś złapiemy, 120 00:07:31,852 --> 00:07:33,852 bo jeśli tego nie zrobimy, będziemy jeść robaki! 121 00:07:33,920 --> 00:07:34,987 - Gorzej bywa z najgorszym, 122 00:07:35,055 --> 00:07:37,656 możemy zjeść zdrowy obiad roślin i orzechów. 123 00:07:37,724 --> 00:07:38,857 (Don chichocze) 124 00:07:38,925 --> 00:07:40,058 Lannion: Nie martw się. 125 00:07:40,126 --> 00:07:41,193 - Dałeś z siebie wszystko. - Thoma: Co? 126 00:07:41,261 --> 00:07:42,927 Ray: Powinniśmy zacznij wracać. 127 00:07:42,997 --> 00:07:44,196 - (plusk) - Thoma: Ha! 128 00:07:44,264 --> 00:07:45,197 Mam cię teraz! 129 00:07:45,265 --> 00:07:47,199 (brzęczenie ryb) 130 00:07:47,267 --> 00:07:49,001 Thoma: Ojej! (krzyczy) 131 00:07:49,069 --> 00:07:50,669 Lannion: Thoma! 132 00:07:51,938 --> 00:07:52,871 (brzęczenie ryb) 133 00:07:52,939 --> 00:07:54,873 - (Don krzyczy) - Thoma: Wracaj tutaj! 134 00:07:54,941 --> 00:07:56,208 Lannion: Ach! To uciekło! 135 00:07:56,276 --> 00:07:58,743 - Obydwa: Łatwo to zrobić. - Don: Co to do cholery jest?! 136 00:07:58,813 --> 00:07:59,744 Obaj: Smark-ryba! 137 00:07:59,814 --> 00:08:01,613 Dzieci: Smark-ryba? 138 00:08:01,682 --> 00:08:03,482 Ray: Czy to właśnie to naprawdę się nazywają? 139 00:08:03,550 --> 00:08:04,616 Lannion: Nie wiem. 140 00:08:04,685 --> 00:08:06,084 Są oślizgłe i podejrzane. 141 00:08:06,153 --> 00:08:08,620 - Jak inaczej byś ich nazwał? - Emma: Czy to ryba? 142 00:08:08,689 --> 00:08:10,889 Don: Czymkolwiek one są, są super obrzydliwe. 143 00:08:10,957 --> 00:08:12,491 Dominik: Myślę wyglądają smacznie. 144 00:08:12,559 --> 00:08:14,359 Wszyscy: Hę?! 145 00:08:14,428 --> 00:08:15,894 - Och. - Hmm. 146 00:08:17,164 --> 00:08:17,896 (wszyscy chrząkają) 147 00:08:19,433 --> 00:08:22,167 Emma: Ja... 148 00:08:22,169 --> 00:08:23,102 - mam cię! - ( świergotki rybne ) 149 00:08:24,371 --> 00:08:26,104 (Ray wstrzymuje oddech) 150 00:08:26,173 --> 00:08:28,073 (wszyscy krzyczą) 151 00:08:33,914 --> 00:08:34,979 (Thoma krzyczy) 152 00:08:34,981 --> 00:08:37,649 (śpiew ryby) 153 00:08:37,718 --> 00:08:39,384 Thoma: Mam jednego! 154 00:08:39,386 --> 00:08:41,586 Ray: Po prostu coś sobie uświadomił. 155 00:08:41,588 --> 00:08:44,523 Emma: Skąd mamy wiedzieć można je bezpiecznie zjeść? 156 00:08:44,591 --> 00:08:46,925 ♪ 157 00:08:48,462 --> 00:08:49,828 (Nat dyszy) 158 00:08:51,331 --> 00:08:53,398 Emma: Gratulacje. Masz pierwsze uwagi! 159 00:08:53,467 --> 00:08:56,201 Nat: Chcę powtórkę! Nie można ich bezpiecznie zjeść! 160 00:08:56,203 --> 00:08:58,002 Te rzeczy są zbyt oślizgłe! 161 00:08:58,004 --> 00:08:59,404 Gilda: Nie po ich upieczeniu. 162 00:08:59,473 --> 00:09:00,873 Nat: Nadal ich nie zjem! 163 00:09:00,941 --> 00:09:02,541 A co jeśli to nie są ryby, to są robaki?! 164 00:09:02,609 --> 00:09:04,008 Nie ma mowy, żebym jadł robaki! 165 00:09:04,078 --> 00:09:06,010 Anna: Wylosowałeś swój los uczciwie. 166 00:09:06,080 --> 00:09:08,346 Nat: To wystarczy! Odmawiam gry na pianinie! 167 00:09:08,415 --> 00:09:10,148 Wszyscy: Nie możesz tego zrobić! 168 00:09:10,217 --> 00:09:12,350 Alicja: Bardzo nam się to podoba kiedy będziesz dla nas grać na pianinie! 169 00:09:12,419 --> 00:09:14,419 Nat: W porządku, w porządku. Będę grać dalej! 170 00:09:14,421 --> 00:09:17,155 Ale proszę, weź ktoś inny to zrobi! 171 00:09:17,224 --> 00:09:18,156 Lannion i Thoma: Ta-da! 172 00:09:18,225 --> 00:09:20,158 (obaj się śmieją) 173 00:09:20,227 --> 00:09:22,094 Thoma: To wygląda dla nas jak praca. 174 00:09:22,162 --> 00:09:24,028 Lannion: Odkryliśmy smarkacz, 175 00:09:24,098 --> 00:09:26,298 więc powinniśmy być tymi najpierw ich skosztować. 176 00:09:26,366 --> 00:09:28,833 Nat: Thoma. Lannion. 177 00:09:28,903 --> 00:09:30,102 Don: Tak, nieważne. 178 00:09:30,170 --> 00:09:31,904 - Wy popisowcy! - (obaj chichoczą) 179 00:09:31,972 --> 00:09:33,171 Ray: Spróbuję z nimi. 180 00:09:33,240 --> 00:09:35,440 Don: Stary, jesteś jeszcze większy występ. 181 00:09:35,509 --> 00:09:36,508 (tykanie zegara) 182 00:09:36,577 --> 00:09:38,176 Thoma: OK. 183 00:09:38,245 --> 00:09:39,278 Proszę bardzo. 184 00:09:40,447 --> 00:09:42,247 (skurcze skóry) 185 00:09:47,521 --> 00:09:48,520 (wszyscy połykają) 186 00:09:48,589 --> 00:09:50,356 (mruczą widzowie) 187 00:09:54,595 --> 00:09:56,929 (Thoma i Lannion narzekają) 188 00:09:58,265 --> 00:09:59,864 Don: Minęło już dziesięć minut. 189 00:09:59,934 --> 00:10:02,534 Emma: Jak się czujecie? Czy mrowią Cię już języki? 190 00:10:02,603 --> 00:10:05,537 Gilda: Jakikolwiek dyskomfort, jak w brzuchach? 191 00:10:05,606 --> 00:10:07,239 (mruczą widzowie) 192 00:10:10,344 --> 00:10:12,477 Don: I to 30 minut. 193 00:10:12,546 --> 00:10:15,480 Emma: Cóż? Czy faceci w ogóle czują się chorzy? 194 00:10:15,549 --> 00:10:17,015 Gilda: Bez wstydu, jeśli tak. 195 00:10:17,084 --> 00:10:18,483 Anna: Tutaj jest to, na co można zwymiotować. 196 00:10:18,485 --> 00:10:20,352 Ray: Nic nam nie jest. To jest w porządku. 197 00:10:20,420 --> 00:10:22,621 (Thoma i Lannion drżą) 198 00:10:22,689 --> 00:10:24,088 Thoma: Właściwie... 199 00:10:24,090 --> 00:10:24,857 Ray: Hmm? 200 00:10:26,160 --> 00:10:27,192 Oboje: Jest wspaniale! 201 00:10:30,030 --> 00:10:31,229 (Don wzdycha) 202 00:10:31,298 --> 00:10:32,865 co? Hej! 203 00:10:34,901 --> 00:10:36,969 Dostajesz tylko dwie sztuki za sztukę! 204 00:10:37,037 --> 00:10:38,003 (dzieci pożerają) 205 00:10:39,239 --> 00:10:40,705 mol) 206 00:10:40,707 --> 00:10:42,107 Ray: Zasadź piątą ostatnią. 207 00:10:43,510 --> 00:10:44,643 Kobieta: Wejdź, Kwatera Główna. 208 00:10:44,711 --> 00:10:48,246 To jest 49584 z Zakładu Piątego. 209 00:10:48,315 --> 00:10:49,782 26 lutego. 210 00:10:49,850 --> 00:10:51,383 Wszystko w porządku. 211 00:10:51,451 --> 00:10:53,419 Zakończ transmisję. Koniec i koniec. 212 00:10:54,588 --> 00:10:57,255 Gilda: To ten sam komunikat, co wcześniej. 213 00:10:57,324 --> 00:10:58,190 Emma: Cóż, przynajmniej 214 00:10:58,258 --> 00:11:00,258 nie wysłali więcej dzieci na zewnątrz. 215 00:11:00,327 --> 00:11:02,161 (kapiąca ciecz) 216 00:11:06,000 --> 00:11:08,767 (dudniące, ciężkie kroki) 217 00:11:19,613 --> 00:11:20,946 Izabela: Babciu. 218 00:11:23,150 --> 00:11:25,149 Babcia: Jakie to niefortunne. 219 00:11:25,151 --> 00:11:29,021 Utrata kompetentnej Matki jak ty, to spora porażka. 220 00:11:29,089 --> 00:11:31,556 Ale to jest stosowna kara, 221 00:11:31,558 --> 00:11:34,426 biorąc pod uwagę wielkość twojej pomyłki. 222 00:11:34,495 --> 00:11:37,429 Teraz tylko ode mnie zależy, co zobaczę dzieci wróciły, 223 00:11:37,498 --> 00:11:39,097 oczywiście bez szwanku. 224 00:11:39,166 --> 00:11:40,965 Potem je wyślę. 225 00:11:41,035 --> 00:11:43,435 Demon: Wydajesz się tego pewien. 226 00:11:43,504 --> 00:11:46,438 Babcia: Tak, z całą pewnością. Choć są inteligentni, 227 00:11:46,507 --> 00:11:48,974 w końcu oni są jeszcze dziećmi. 228 00:11:50,177 --> 00:11:52,577 Chcesz ich znowu zobaczyć, prawda? 229 00:11:52,646 --> 00:11:53,578 (Izabela wzdycha) 230 00:11:53,647 --> 00:11:55,580 Babcia: Mam dobrą wiadomość. 231 00:11:55,582 --> 00:11:56,382 (Izabela wzdycha) 232 00:11:57,984 --> 00:11:59,984 Babcia: Niedługo będziesz mogła. 233 00:12:00,054 --> 00:12:02,587 (oddalające się kroki odbijają się echem) 234 00:12:02,656 --> 00:12:06,124 (wieje wiatr) 235 00:12:06,193 --> 00:12:09,594 Anna: To wszystko. Teraz my po prostu pozwól im robić swoje. 236 00:12:09,596 --> 00:12:12,130 Jemima: Hmm... 237 00:12:12,199 --> 00:12:14,399 czy możemy wybrać i zjeść coś jutro? 238 00:12:14,401 --> 00:12:16,468 Anna: Mm-mmm. To za wcześnie. 239 00:12:16,537 --> 00:12:20,338 To zajmuje dużo czasu aby żywa istota mogła rosnąć. 240 00:12:20,407 --> 00:12:22,908 Yvette: Cóż, mam nadzieję to nie trwa zbyt długo. 241 00:12:24,278 --> 00:12:26,211 Rossi: Don, Gilda tu jest! 242 00:12:26,213 --> 00:12:27,212 (Don krzyczy) 243 00:12:27,214 --> 00:12:28,346 Nie spałem! 244 00:12:28,415 --> 00:12:29,814 Rossi: Przepraszam, Don. 245 00:12:29,816 --> 00:12:31,216 Żartuję! (chichocze) 246 00:12:31,218 --> 00:12:32,484 (Don się śmieje) To właśnie otrzymuję 247 00:12:32,553 --> 00:12:36,354 na drzemkę zamiast czuwać. 248 00:12:36,423 --> 00:12:37,622 (ziewa) Jest późno. 249 00:12:37,624 --> 00:12:40,259 Chodźmy się przespać. 250 00:12:42,229 --> 00:12:43,161 Ray: Emma. 251 00:12:43,230 --> 00:12:45,163 Jeśli masz chwilkę, 252 00:12:45,232 --> 00:12:47,499 powinniśmy porozmawiać o tym, jak to zrobimy Uratuj Phila i innych. 253 00:12:47,568 --> 00:12:48,633 (Emma chrząka) 254 00:12:48,702 --> 00:12:51,503 Mamy to miejsce tak gotowy, jak nigdy dotąd. 255 00:12:51,572 --> 00:12:54,239 Jest mnóstwo miejsca i Ogród jest już gotowy. 256 00:12:54,241 --> 00:12:57,175 Ray: Użyjemy pióra aby poprowadzić nas z powrotem do Grace Field, 257 00:12:57,244 --> 00:12:59,043 ale miałem pomysł. 258 00:12:59,113 --> 00:13:01,480 Może powinniśmy zrobić kryjówkę tuż za ścianą. 259 00:13:06,587 --> 00:13:07,986 (brzęk włazu) 260 00:13:08,054 --> 00:13:10,556 (dzieci wzdychają) 261 00:13:14,395 --> 00:13:16,261 Rossi: Brak prądu. 262 00:13:16,263 --> 00:13:18,463 Don: To niedobrze. 263 00:13:18,465 --> 00:13:20,099 ♪ 264 00:13:27,741 --> 00:13:28,907 (przefiltrowany przez mężczyznę) Sprawdzę tutaj. 265 00:13:45,892 --> 00:13:47,159 Mężczyzna 2: Czy ktoś już przyszedł? 266 00:13:48,362 --> 00:13:49,494 Mężczyzna 3: Wynik negatywny w punkcie A. 267 00:13:49,563 --> 00:13:51,763 Mężczyzna 4: Wynik negatywny w punkcie B. 268 00:13:51,832 --> 00:13:53,499 Mężczyzna 2: Utrzymuj pozycje. 269 00:13:57,371 --> 00:13:59,171 (odgłosy kroków nad głową) 270 00:14:01,842 --> 00:14:02,975 (Marek jęczy) 271 00:14:03,043 --> 00:14:05,344 Czy to ludzie? czy demony, czy co? 272 00:14:06,580 --> 00:14:08,380 Ray: Słyszałem buty, więc są ludźmi, 273 00:14:08,449 --> 00:14:10,382 prawdopodobnie przesłane przez Izbę. 274 00:14:10,451 --> 00:14:12,584 Emmo, gdzie był wybuch? 275 00:14:12,653 --> 00:14:15,187 Emma: To brzmiało jak stało się to przy wejściu. 276 00:14:15,255 --> 00:14:17,455 Ray: To niedobrze. 277 00:14:17,524 --> 00:14:20,192 Nie możemy tu tak po prostu siedzieć. W końcu nas znajdą. 278 00:14:20,260 --> 00:14:22,727 Anna: Nie możemy wyjechać. To jest nasz dom. 279 00:14:22,729 --> 00:14:24,462 Nat: Gdzie jeszcze możemy pójść? 280 00:14:24,531 --> 00:14:27,666 Yvette: Nie chcę zostaw nasze warzywa. 281 00:14:27,734 --> 00:14:29,201 Ray: Nasze życia są ważniejsze. 282 00:14:29,269 --> 00:14:31,603 Emma: On ma rację. Możemy zawsze znajdź inne miejsce. 283 00:14:31,672 --> 00:14:33,338 Gilda: Jest 13. 284 00:14:33,340 --> 00:14:34,339 Brakuje dwójki dzieci. 285 00:14:34,408 --> 00:14:36,074 Lannion: Tak, Don i Rossi. 286 00:14:36,143 --> 00:14:38,543 Mają być włączone dyżur wartowniczy w pomieszczeniu monitoracyjnym. 287 00:14:38,545 --> 00:14:41,079 Rossi: Hej, Don, boję się. 288 00:14:41,148 --> 00:14:43,148 Dlaczego zrobiło się tak cicho nagle? 289 00:14:43,217 --> 00:14:45,350 Czy demony się tu włamały? 290 00:14:45,419 --> 00:14:47,952 Jeśli tak zrobili i nas znajdą, zjedzą nas! 291 00:14:47,954 --> 00:14:49,888 (Don chrząka) Nie płacz, Rossi. 292 00:14:49,956 --> 00:14:51,356 Wszystko będzie w porządku. 293 00:14:51,358 --> 00:14:52,357 (wieje wiatr) 294 00:14:52,426 --> 00:14:56,628 Demon: Jesteśmy wdzięczni do ciebie, 73584. 295 00:14:56,697 --> 00:15:00,499 Byłeś wartościowym nabytkiem na farmie już od dłuższego czasu, 296 00:15:00,567 --> 00:15:03,768 i było wiele opinii odnośnie tego, co z tobą zrobić, 297 00:15:03,770 --> 00:15:06,972 dlatego podjęcie decyzji zajęło tak dużo czasu. 298 00:15:13,848 --> 00:15:17,149 Chciałbyś zobaczyć te dzieci po raz ostatni? 299 00:15:18,385 --> 00:15:20,519 Isabella: Za bardzo się wstydzę stawić im czoła. 300 00:15:20,587 --> 00:15:23,655 Poza tym, nigdy ich nie złapiesz. 301 00:15:23,724 --> 00:15:25,190 To wiem. 302 00:15:26,326 --> 00:15:29,394 Demon: W takim razie są wyjątkowi. 303 00:15:29,396 --> 00:15:31,997 Izabela: Są w końcu moje dzieci. 304 00:15:36,671 --> 00:15:38,337 (zawiasy skrzypią) 305 00:15:40,140 --> 00:15:41,806 Don: Czekaj! Poddaję się! Poddaję się! 306 00:15:41,876 --> 00:15:42,807 Proszę, nie zabijaj mnie! 307 00:15:42,877 --> 00:15:44,677 Mężczyzna 1: Ech... 308 00:15:44,745 --> 00:15:47,713 - (chrząka) - (Don krzyczy) 309 00:15:51,151 --> 00:15:52,718 - Gilda: Tutaj. - Rossi: Gildo! 310 00:15:54,555 --> 00:15:55,788 - (śmiga strzała) - (mężczyzna 1 chrząka) 311 00:16:00,494 --> 00:16:01,760 - Gilda: Dzięki Bogu! - (Don się krzywi) 312 00:16:01,828 --> 00:16:02,961 Ray: Słuchajcie, chłopaki. 313 00:16:03,029 --> 00:16:06,164 Bądźcie razem, a my to zrobimy zgubić ich w jaskiniach. 314 00:16:06,233 --> 00:16:07,299 Don: Nie martwcie się, chłopaki. 315 00:16:07,368 --> 00:16:10,168 Pamiętasz grę w taga? To tak. 316 00:16:10,237 --> 00:16:12,371 Emma: Tak. Po prostu zachowaj spokój. 317 00:16:12,439 --> 00:16:14,573 Działaj szybko, ale rób to cicho. 318 00:16:14,641 --> 00:16:16,975 I cokolwiek zrobisz, nie oglądaj się za siebie. 319 00:16:17,043 --> 00:16:18,744 (oddycha głęboko) Chodźmy. 320 00:16:23,850 --> 00:16:24,750 Christie: W tę stronę! 321 00:16:29,924 --> 00:16:31,256 Następny na dole. 322 00:16:31,325 --> 00:16:32,457 Emma: Na pewno? 323 00:16:32,459 --> 00:16:35,059 Christie: Aha. Zawsze tu gramy. 324 00:16:35,061 --> 00:16:37,796 Prawie tam. Wchodzimy o jeden poziom wyżej, 325 00:16:37,864 --> 00:16:40,833 idź chwilę, idź znowu w górę, i my tam będziemy. 326 00:16:44,739 --> 00:16:46,739 (dzieci krzyczą) 327 00:16:48,943 --> 00:16:50,742 Emma: Dlaczego tego nie zrobisz zostawić nas w spokoju? 328 00:16:50,811 --> 00:16:52,411 Nigdy nic ci nie zrobiliśmy. 329 00:16:52,479 --> 00:16:54,679 Chcemy po prostu normalnego życia jak wszyscy inni! 330 00:16:54,681 --> 00:16:57,482 Mężczyzna 4: Jesteś mięsem. Nigdy nie miałeś życia. 331 00:16:57,484 --> 00:16:59,952 Więc przestań to biegać, i już się poddaj. 332 00:17:00,020 --> 00:17:02,487 Zabezpieczyliśmy oba twoje wyjścia. 333 00:17:02,489 --> 00:17:03,888 Christie: Jakie są o czym mówisz? 334 00:17:03,890 --> 00:17:05,624 Skąd wiedziałeś mieliśmy dwa wyjścia?! 335 00:17:05,692 --> 00:17:07,426 Mężczyzna 4: Jak myślisz, gdzie skąd przyszedłem? 336 00:17:08,695 --> 00:17:09,628 Christie: Dziękuję, proszę pana. 337 00:17:09,696 --> 00:17:11,330 Emma, ​​przygotuj się na pośpiech. 338 00:17:13,834 --> 00:17:14,700 (mężczyzna 4 jęczy) 339 00:17:19,774 --> 00:17:21,039 Christie: Chłopaki, 340 00:17:21,107 --> 00:17:23,308 właśnie znaleźliśmy inne wyjście stąd! 341 00:17:23,377 --> 00:17:25,778 ♪ 342 00:17:25,846 --> 00:17:27,579 (wokal chóru) 343 00:17:29,984 --> 00:17:30,915 Ray: Pospiesz się! 344 00:17:30,985 --> 00:17:33,752 Kieruj się do lasu, najszybciej jak potrafisz! 345 00:17:44,064 --> 00:17:45,564 (obaj chrząkają) 346 00:17:50,604 --> 00:17:51,737 (oboje wzdychają) 347 00:17:55,275 --> 00:17:56,208 Mężczyzna 1: Skończyłeś. 348 00:17:56,276 --> 00:17:57,742 (obaj się krzywią) 349 00:17:57,744 --> 00:17:59,411 (wieje wiatr) 350 00:17:59,480 --> 00:18:01,213 (oboje wzdychają) 351 00:18:01,281 --> 00:18:02,448 (stworzenie prycha) 352 00:18:04,951 --> 00:18:06,751 (płacze) 353 00:18:06,821 --> 00:18:07,853 (mężczyzna 3 krzyczy) 354 00:18:09,423 --> 00:18:10,689 (mężczyzna 4 krzyczy) 355 00:18:13,027 --> 00:18:14,326 (stworzenie wrzeszczy) 356 00:18:16,430 --> 00:18:18,330 - (obaj dyszą) - (strzelanie z karabinu) 357 00:18:23,904 --> 00:18:24,903 (śmiga strzała) 358 00:18:24,971 --> 00:18:26,438 (stworzenie prycha) 359 00:18:26,507 --> 00:18:27,940 Gilda: Wracaj tu, Dominic! 360 00:18:29,043 --> 00:18:30,376 Ray: Hej, ty! 361 00:18:34,648 --> 00:18:36,849 (stworzenie wrzeszczy) 362 00:18:36,917 --> 00:18:38,250 (dzieci krzyczą) 363 00:18:41,455 --> 00:18:43,422 ♪ 364 00:18:44,591 --> 00:18:46,425 (wokal kobiety) 365 00:18:54,468 --> 00:18:57,001 Demon: 73584... 366 00:18:57,003 --> 00:19:00,572 myślisz, że będziesz w stanie odzyskać te dzieci? 367 00:19:02,677 --> 00:19:04,076 Izabela: Z całą pewnością. 368 00:19:04,144 --> 00:19:07,011 Demon: Hmm. Wtedy to zrobię dać ci szansę. 369 00:19:07,081 --> 00:19:08,280 (Izabela wzdycha) 370 00:19:08,348 --> 00:19:11,884 Demon: Jeśli nasza obecna misja zdarza się, że zawodzi, 371 00:19:11,952 --> 00:19:13,952 To zadanie pozostawię Tobie. 372 00:19:14,020 --> 00:19:17,021 Jeśli możesz przynieść z powrotem każde dziecko, 373 00:19:17,091 --> 00:19:18,991 uwolnimy cię. 374 00:19:20,694 --> 00:19:22,294 Isabella: Uwolnić mnie od czego? 375 00:19:22,362 --> 00:19:25,230 Demon: Z twoich obowiązków w domu Grace Field. 376 00:19:25,232 --> 00:19:27,632 Usuniemy numery na twojej szyi, 377 00:19:27,701 --> 00:19:29,768 usuń urządzenie z twojego serca, 378 00:19:29,836 --> 00:19:32,036 i obdarzę Cię wolnością. 379 00:19:32,106 --> 00:19:33,772 (Izabela wzdycha) 380 00:19:33,840 --> 00:19:36,040 Demon: Nasza oferta nie powinno być zaskoczeniem. 381 00:19:36,110 --> 00:19:37,442 Ty, ze wszystkich ludzi, 382 00:19:37,511 --> 00:19:41,045 wiedzą, jak cenne są dzieci z doskonałymi wynikami. 383 00:19:41,115 --> 00:19:44,783 I jest jeszcze jedna rzecz otrzymasz. 384 00:19:46,120 --> 00:19:47,920 (Izabela wzdycha) 385 00:19:51,258 --> 00:19:52,491 Demon: No cóż? 386 00:19:53,994 --> 00:19:55,494 (Izabela wzdycha) 387 00:19:57,197 --> 00:19:59,732 Przyjmuję twoją hojną ofertę. 388 00:19:59,800 --> 00:20:03,468 Odzyskam wszystkie dzieci który mnie zdradził. 389 00:20:03,537 --> 00:20:05,938 (dzieci dyszą) 390 00:20:06,006 --> 00:20:08,073 Isabella: Każde z nich. 391 00:20:08,142 --> 00:20:10,776 (kobieta śpiewa w języku obcym) 392 00:20:33,167 --> 00:20:34,699 (śpiewa po japońsku) 393 00:20:34,769 --> 00:20:36,568 ♪ 394 00:20:36,568 --> 00:20:38,568 Vmoov lmvhd